نه با باران نه با ابرم،فقط خیسم

که از ته مانده ی دل گاه گاهی شعر بنویسم

نه آنقدر عاشقم ،افسانه ساز قصه ها باشم

نه آنقدر بی دلم،تنها شوم تنها

من از احساس باریدن نمی ترسم............................